Abdullah Tamamlar – Delili Akla Gelem Ben

Abdullah Tamamlar Delili Akla Gelem Ben İlahi Sözü

Delîl-i akla gelem ben berü gel ey âkil,
Âkil olan kişi aceb niçün olur gâfil.
Hakka eyle nazarı bakma bana sultânım,
Bu âb u gil sûretimdir cân u dilim cân u dil.

Ki ezelden ne ise aslın yine anı iste,
Evliyâ eteğini tut eğer ki varsa delîl.
Ki ezelden ne ise aslın yine anı iste,
Evliyâ eteğini tut eğer ki varsa delîl.

Nice bu sen sen aceb ben ben aceb kibr ü menî,
Nice bu fikr-i fesâd u bu tasavvur-ı bâtıl.
Nice bu çeng ü çegâne bu işret-i meclis,
Nice bu efsâne sözler niçe bu kâl ü kıyl.

Seni bu şerâb-ı gaflet seni bu hâm itmiş,
Kendözün iş gice uyku uyan ey gâfil ayıl.
Kanı senin ile bile gelen yine gitdi,
Sen dahi bırak öyle değil isen ‘akl-ı kalîl.

Bu işin içinde o Sâni biledir gel bak,
Bu nakış sûretle kalma bâkî değil âb u gil.
Bu akl-ı ma’âşı terk it bir akıl gel iste,
Delîl iste gör ey karındaş olmasın zelîl.

Gel eksikliğini dile söz ile iş bitmez,
Nite kârın bu bîhûde rivâyet ü te’vîl.
Özüne bir yören ahî ne hâldesin anla,
‘Ömür geçer sana koymaz işini eyle hâsıl.

Nasîhatın ayruğa çok sana itmez eser,
Bahîl ana dirler ki özüne ola bahîl.
Dâimâ arpa satarsın ki buğday gösterdin,
Bu sen ey Kaygusuz Abdâl hâlini sen kim bil.