Abdullah Tamamlar – Ben Kimim Bir Fakir
Abdullah Tamamlar Ben Kimim Bir Fakir İlahi Sözleri
Sitemiz de düzenlemiş olduğumuz Abdullah tamamlar ben kimim bir fakir ilahi sözlerini bulabilirsiniz. Sizde yazımızın devamına giderek, Abdullah tamamlar ben kimim bir fakir ilahi sözlerini takip ederek sosyal ağlarınız da paylaşabilirsiniz. En güzel Abdullah tamamlar ben kimim bir fakir ilahi sözleri için bizleri sosyal ağlarımızdan takip ederek, beğendiğiniz ilahi sözlerine ulaşabilirsiniz.
Ben kimim bir fakir ü bî-ser ü pâ,
Kem-terin bende vü kemîne gedâ,
Sâyir-i kâr-gâh-i sabr ü sükûn,
Sâlik-i şâh-râh-i fakr ü fenâ.
Ne mizacımda irtikâb-i gurûr,
Ne fi’âlim de ihtimâl-i riyâ.
Ne mizacımda irtikâb-i gurûr,
Ne fi’âlim de ihtimâl-i riyâ.
Künç-i uzlette fakr u fâ-ka ile,
Olmuşum öyle mahv kim meselaâ,
Merkez-i hâki etse zîr ü zeber,
Bulamaz gerdimi nesîm-i sabâ.
Azl kılmış beni amellerden,
Âmil-i kâr-hâne-i dünyâ,
Kılmazam kâr ü bâr-i âleme meyl,
Çekmezem azl ü nasb için kâvga.
Bana vermiş cihân kamu fakrin,
N’ola etsem cihâna istiğnâ,
Âlim-i uzletin yeganesiyim,
Kâf’dan Kâf’a yok bana hemtâ.
Sûretim fakr ü sîretim mün’im,
Hey’etim mur ü himmetim ankâ,
Rif’at-i kadrim iltifât etmez,
Ger Süleyman kılarsa arz-i atâ.
Fâni-i mutlakım kabûl etmen,
Mihnet-i Hızr ile Zülâ-i Bekâ,
Demezem vahşiyim tabî’at ile,
Tâlib-i zevk-i sohbetim ammâ.
Bir diyâr içreyim ki halkından,
Eylemez hiç kim bana pervâ.
Kimse yok derdim eylesem izhâr,
Eyleyem andan iltimas-i deva.
Lâ’l veş taş içindedir vatanım,
Gül kimi hârı kılmışım me’vâ.
Dün bu hâl içre mahv-i hayret iken,
Geldi bir kâsıd ü getirdi bana.
Bir aceb nâme-i ferah-te’sir,
Mahz-i hüsn-i ibâret ü imlâ.
Zâhiri dil-pezîr ü feyz-resân,
Bâtını zevk-bahş u rûh feza.
Nakş-i hattında eltafi sûret,
Tarz-i lâfzında aşref-i ma’nâ.
Cilve-gâh-i nazarda her lâfzı,
Bir perî-i peyker ü melek-sîmâ.
İşve vü şîve vü kirişme ile,
Dil edr sayd u akl eder yağma.
Fehm kıldıkta hüsn-i mazmunûn,
Kıldım anda surûrlar peydâ.
Bendeyi lutf birle yâd etmiş,
Hazrei Seyyid-i huceste-likâ,
Ol felek-kadr kim ana vermiş,
Hazret-i Hak kemâl-i sıdk u safâ.
Zât-i pâki cem’-i âlemden,
Şeref-i rütbe ile müstesnâ.
Feyz-i ilm-i ifâde-i beşeri,
Ana ervâh-u kudsten ilkâ.
Aslıdır nûr-i pâk-i Mustafavî,
Hükmüdür revnak-i serîr-i kazâ.
İlmidir ba’is-i refahet-i halk,
Fi’lidir mucib-i rızâ-yi Hudâ.
Az olur bir arada cem olmak,
Hükm ü’ilm ü hilm ü cûd ü sehâ.
Azzemallahu kadruhü’l-âli,
Refe’allahu sânehu’l-a’lâ.
Zeyedallahu izz ü ref’atihi,
Neffezallahu hükmühu ebedâ.
Ey kaza-hükm kim müyesserdir,
Zâtına iktidâr-i izz ü alâ.
Gül-i gül-zâr-i ıtret-i Nebevî,
Çemen-ârâ-yi millet-i zehrâ.
Nûr-i çeşm-i tamâmî-i sâdât,
Muktedâ-yi cem-i ehl-i zekâ.
Bana taksîr hükmün etmişsin,
Demek olmaz bu hükme hükm-i hatâ.
Lîk bir bende-i hakîrim ben,
Amelim ehl-i hayra hayr du’a.
Sâhib-i usretim bana ne düşer,
Kim olam hem-nîşin-i ehl-i gınâ,
Mahz-i cehlim bana ne nispettir,
Ki kılam meyl-i sohbet-i fuzalâ.
Gerçi eflâkerağbet eyler hâk,
Yetmez a’laya rütbe-i ednâ,
Lutf senden bana münâsib iken,
Benden etmekmutâlebe ne revâ.
Ey Fuzûlî bu nev-’i da’vâda,
Maslahattır tutam tarîk-i rızâ,
Hâl müşküldür anda kim bir ola,
Sâhib-i hükm ü sâhib-i da’vâ.
Var ümidim ki tâ mü’essir ola,
Sâbit ü sâyir ile arz ü semâ,
Ola hükm-i kazâ ile bâkî,
Kâdi-i Gâzi-i huceste likâ.